Jeszcze niedawno byli studentami, dziś są praktykami projektującymi i wdrażającymi realne systemy informatyczne. Ich wystąpienie szybko sprowadziło słuchaczy do jednego, nie do końca wygodnego pytania: czy efektywne programowanie wciąż jest wyłącznie domeną człowieka? A może jego własne wytwory – agenci połączeni z dużymi modelami językowymi – zaczynają przejmować rolę, która dotąd wydawała się niezastąpiona?
To nie jest wizja przyszłości. To dzieje się teraz. Zadania, które jeszcze niedawno wymagały dziesiątek czy setek godzin pracy zespołów programistycznych, dobrze zaprojektowane systemy agentowe potrafią realizować wielokrotnie szybciej. Prelegenci pokazali to w praktyce, demonstrując, jak przy użyciu systemu agentowego opartego na modelu Claude można zbudować działający system monitorowania Internetu, automatycznie wyszukujący i analizujący określone informacje.
Obok entuzjazmu pojawiła się refleksja. Patryk, Dawid i Tomek jasno podkreślili, że skuteczne wykorzystanie agentów AI nie zwalnia z konieczności rozumienia podstaw: algorytmów, struktur danych, zasad programowania czy analizy danych. Wręcz przeciwnie – bez tej wiedzy użytkownik przestaje być projektantem, a staje się jedynie nie w pełni świadomym operatorem narzędzia.
W tym sensie wykład przyniósł coś jeszcze: ostrożny, ale potrzebny optymizm dla systemu kształcenia akademickiego. Sztuczna inteligencja nie eliminuje potrzeby solidnych fundamentów. Zmienia jedynie sposób, w jaki są one wykorzystywane. I to właśnie ta zmiana, dobrze zrozumiana i świadomie zaadresowana, może stać się szansą, a nie zagrożeniem dla edukacji wyższej.
Jak zawsze o samych prelegentach i co się dzieje w ich świecie zawodowym możecie dowiedzieć się ze źródeł: Patryk (linkendin); Dawid (linkendin); Tomek (linkendin). Jak pewnie zauważyliście na zdjęciach, trójka obecnie pracuje w B2C2.